Šećeri
Prehrambeni ugljenihidrati uključuju šećere, kompleksne ugljene hidrate, skrob i vlakna. Tokom probave, izuzev vlakana, ugljenihidrati se razlažu do jednostavnih šećera.
Šećeri i skrob nalaze se u brojnim namirnicama uključujući mleko, voće, povrće, hleb, pahuljice (žitne) i celo zrno žitarice. Šećeri se također dodaju različitim namirnicama da bi se poboljšala njihova organoleptička svojstva. Organizam ne razlikuje šećere prirodno prisutne u namirnicama od onih koji su naknadno dodani, jer je njihova hemijska struktura ista.
Naše telo može apsorbirati samo jednostavne šećere odnosno monosaharide koji predstavljaju najmanje jedinice šećera. Disaharidi i polisaharidi tj. kompleksni ugljenihidrati se stoga u procesu probave najpre razgrade do monosaharida te tek kao takvi mogu biti apsorbirani.
Monosaharidi
- Glukoza
- Fruktoza
- Galaktoza
Disaharidi
- Maltoza = Glukoza + Glukoza
- Saharoza = Glukoza + Fruktoza
- Laktoza = Glukoza + Galaktoza
Šećeri, sirupi i ostali zaslađivači imaju nekoliko funkcija u prehrani. Odgovorni su za ukus slatkoće mnogih namirnica, imaju važnu ulogu u pripremanju hrane, poboljšavaju ukus, daju teksturu, omogućavaju stvrdnajvanje pudinga, želea…
